Olga Bruszkowska

Są w nas takie miejsca, do których nie dociera codzienny hałas myśli, decyzji, planów i ról, które odgrywamy. Miejsca ciche i wrażliwe, a jednocześnie niezwykle silne, bo to właśnie one – choć często niewidoczne – kierują naszymi wyborami, reakcjami i tym, jak budujemy relacje ze światem i z samymi sobą. W tej najgłębszej warstwie nie jesteśmy skomplikowani. Każdy z nas, bez wyjątku, niesie w sobie bardzo podobne pragnienia – chcemy czuć się kochani, widziani, przytuleni, ważni, bezpieczni,...

W jedności Przyciągnięci niewidzialną siłą spotykamy się, całkiem sobie obcy, a na jakiejś płaszczyźnie znani sobie doskonale.. kilka osób mówi, że trafiło tu przez przypadek, że ogłoszenie o warsztatach przyszło do nich nie wiadomo skąd, nieoczekiwanie.. początkowo obserwują siebie wzajemnie, badają, sondują, moszczą się na krzesłach, osadzają w sobie i miejscu.. Ale w środku dzieją się przeróżne historie .. „zaraz będę coś mówił o sobie, co powiedzieć, co o mnie pomyślą”, „czy mogę tym...

Wiersze powstały w momentach przełomów związanych z relacjami. Dzielę się nimi i moimi przemyśleniami, bo wiem, że każdy z nas, a przynajmniej znacząca większość, ma za sobą bolesne rozstania. Każde jednak rozstanie, jak trudne by nie było, daje nam szanse na zbudowanie relacji z samym sobą, po to, byśmy mogli zaprosić do życia lepsze dla nas jakości. I każde rozstanie, choć jest końcem to w gruncie rzeczy jest początkiem nowego rozdziału. „Dusze dwie” Tak, to też ja Smutna, przygnębiona, zła...