Blog

Każdy z nas jest twórcą, płynie przez nas siła kreacji. Dla jednych będę to słowa, dla innych muzyka, malowanie, taniec, budowanie, konstruowanie, projektowanie. I choć mam nadzieję, że moje wiersze być może poruszą coś w drugiej osobie, to zawsze, gdy powstają, powstają tylko dla mnie i we mnie. Dzielę się nimi, bo sa kawałkiem mojej Duszy. Podziel się swoim światem i Ty. „Anieli”   Anieli moi, ze mną bądźcie, Jak dotąd, i wczoraj, i dziś.. I gdy splączą się sny – rozplączci

Gdy coś odchodzi – robi przestrzeń na Nowe I gdy kończy się jedna historia - to inna właśnie się zaczyna.. Popatrz, ile razy już tak było w Twoim życiu Ile osób zniknęło, a w ich miejsce pojawiło się nowych Z ilu miejsc odszedłeś, by być przywitanym w innych Jak wielu rzeczy nigdy byś nie doświadczył, gdyby nie jakiś koniec Nic odkrywczego, a jednak Za każdym razem zadziwia tak samo Bo Wszechświat mówi: Idziesz dobrze, dokładnie tędy Tylko, czy potrafisz to przyjąć? Przyswoić

Są w nas miejsca, które tęsknią za przynależnością Za byciem częścią czegoś większego. Jest to jedna z naszych najbardziej naturalnych, podstawowych i pierwotnych potrzeb. Jednak ta potrzeba bywa też wielką pułapką Bo czasem tak bardzo chcemy gdzieś przynależeć, że przestajemy zadawać sobie pytania Czy to miejsce naprawdę jest nasze Czy możemy tu wyrazić siebie swobodnie Czy w tym miejscu jesteśmy NAPRAWDĘ widziani, słyszani, uszanowani I czy w nim wzrastamy ..Czasem tak mocn